Czat codziennie 21:00 | Poczta | Lista dyskusyjna | Poezja | Galeria Medialna | SKLEPIK | PORTAL o HBV | ZIOŁOLECZNICTWO
hcv
wzw

:: Choroba   :: Diagnostyka   :: Leczenie   :: Kontakt   :: O Stowarzyszeniu   :: Strona główna  


PegIntron



Aktualn± informację o leku PegIntron i ulotkę dla pacjenta znajdziesz tutaj »






Ulotka informacyjna dla pacjenta.


Przed rozpoczęciem przyjmowania preparatu należy uważnie przeczytać ulotkę. Ulotkę należy zachować. Konieczne może być jej ponowne przeczytanie. W celu wyjaśnienia dodatkowych wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem lub z farmaceutą. Preparat, którego dotyczy ulotka, został przepisany przez lekarza do konkretnego pacjenta. Leku tego nie należy odstępować innym osobom, gdyż może on okazać się dla nich niebezpieczny, nawet jeżeli objawy ich choroby są podobne.

Ulotka zawiera następujące punkty :

  1. Co to jest preparat Pegintron i w Jakim celu jest stosowany
  2. Informacje, o których należy pamiętać przed zastosowaniem preparatu Pegintron
  3. Jak należy przyjmować preparat Pegintron
  4. Możliwe działania niepożądane
  5. Sposób przechowywania preparatu Pegintron


Pegintron 120 mikrogramów proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań
(Peginterferonum alfa-2b)

Substancją aktywną preparatu jest peginterferon alfa-2b (połączenie rekombinowanego interferonu alfa-2b z glikolem monometoksypolietylenowym), w stężeniu 120 mikrogramów/0,5 ml. Preparat zawiera ponadto następujące składniki pomocnicze:

  • proszek : fosforan sodu dwuzasadowy, fosforan sodu jednozasadowy, sacharoza i potisorbat 80,
  • rozpuszczalnik : woda do wstrzykiwań 0,7 ml/ampułkę.


Wytwórca posiadający świadectwo rejestracji:

SP Europe
73, rue de Stalle
B-1180 Bruxelles
Belgia

Wytwórca:

SP (Brinny) Company
Innishannon
County Cork
Irlandia

1. CO TO JEST PREPARAT PEGINTRON l W JAKIM CELU JEST STOSOWANY


Postać farmaceutyczna: proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań.

Proszek znajduje się we fiolkach o pojemności 2 ml, a rozpuszczalnik w ampułkach o pojemności 2 ml. Preparat Pegintron 120 mcg dostępny jest w następujących opakowaniach :

  • 1 fiolka z proszkiem do sporządzania roztworu, 1 ampułka z rozpuszczalnikiem;
  • 1 fiolka z proszkiem do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1 ampułka z rozpuszczalnikiem, 1 strzykawka, 2 igły i 1 gazik;
  • 4 fiolki z proszkiem do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 4 ampułki z rozpuszczalnikiem;
  • 4 fiolki z proszkiem do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 4 ampułki z rozpuszczalnikiem, 4 strzykawki, 8 igieł i 4 gaziki;
  • 6 fiolek z proszkiem do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 6 ampułek z rozpuszczalnikiem;
  • 12 fiolek z proszkiem do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 12 ampułek z rozpuszczalnikiem, 12 strzykawki, 24 igieł i 12 gazików;

Nie wszystkie rodzaje opakowań mogą być dostępne w sprzedaży.
Interferony modyfikują aktywność układu immunologicznego organizmu, wspomagając w ten sposób zwalczanie zakażeń i poważnych chorób. Preparat Pegintron, zawierający interferon, stosowany jest w leczeniu przewlekłego zapalenia wątroby typu C, wirusowego zakażenia wątroby.

Najlepszym sposobem leczenia przewlekłego zapalenia wątroby typu C jest stosowanie preparatu Pegintron w skojarzeniu z ribawiryną. W przypadku nietolerancji lub przeciwwskazań do stosowania ribawiryny preparat Pegintron stosowany jest w monoterapii.

2. INFORMACJE, O KTÓRYCH NALEŻY PAMIĘTAĆ PRZED ZASTOSOWANIEM PREPARATU PEGINTRON

Nie zaleca się stosowania preparatu Pegintron u pacjentów poniżej 18 roku życia.

Preparatu Pegintron nie należy stosować w przypadku:

  • Nadwrażliwości (alergii) na peginterferon alfa-2b lub jakikolwiek inny składnik preparatu.
  • Nadwrażliwości (alergii) na inne interferony.
  • Ciąży lub karmienia piersią,
  • Ciężkich chorób nerwowych lub zaburzeń psychicznych, szczególnie depresji, myśli lub prób samobójczych.
  • Ciężkich chorób serca lub choroby serca nie dającej się kontrolować w ciągu ostatnich 6 miesięcy.
  • Ciężkich schorzeń powodujących osłabienie, w tym ciężkich chorób nerek.
  • Zapalenia wątroby na tle autoimmunologicznym lub innych zaburzeń ze strony układu immunologicznego oraz w przypadkach stosowania leków, które tłumią aktywność układu odpornościowego (układ odpornościowy chroni organizm przed zakażeniami i niektórymi chorobami).
  • Zawansowanych, niekontrolowanych chorób wątroby (innych niż zapalenie wątroby typu C).
  • Chorób tarczycy nie dających się dobrze kontrolować lekami.
  • Chorób powodujących występowanie napadów drgawek.

Szczególną ostrożność przy stosowaniu preparatu Pegintron należy zachować w przypadku:
  • Wystąpienia ciężkich objawów reakcji alergicznych (takich jak : trudności w oddychaniu, sapanie, pokrzywka); objawy takie wymagają niezwłocznego zasięgnięcia porady lekarza.
  • Występowania kiedykolwiek ataków serca lub problemów z sercem.
  • Leczenia kiedykolwiek z powodu depresji, innych chorób nerwowych lub psychicznych.
  • Problemów z wątrobą (innych niż zapalenie wątroby typu C),
  • Wystąpienia objawów towarzyszących przeziębieniu lub innym zakażeniom dróg oddechowych takich jak gorączka, kaszel lub trudności w oddychaniu; o takich objawach należy poinformować lekarza.
  • Cukrzycy (lekarz może zalecić badanie okulistyczne).
  • Jakichkolwiek poważnych chorób wpływających na oddychanie lub krew.
  • Łuszczycy (choroba może ulec zaostrzeniu podczas leczenia preparatem Pegintron).
  • Planowania ciąży (sprawę należy przedyskutować z lekarzem przed rozpoczęciem stosowania preparatu Pegintron).


Ciąża

Przed zażyciem jakiegokolwiek leku w trakcie trwania ciąży należy zasięgnąć porady lekarza lub farmaceuty. W okresie ciąży nie należy stosować preparatu Pegintron; jego wpływ na przebieg ciąży u człowieka nie jest znany.

Karmienie piersią

Przed zażyciem jakiegokolwiek leku w okresie karmienia piersią należy zasięgnąć porady lekarza lub farmaceuty. Nie wiadomo czy lek jest obecny w mleku ludzkim, dlatego też nie należy karmić dziecka piersią podczas leczenia preparatem Pegintron.

Wpływ na zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń mechanicznych w ruchu

Jeżeli podczas leczenia preparatem Pegintron występuje uczucie zmęczenia, senności lub splątania nie wolno prowadzić pojazdów i obsługiwać urządzeń mechanicznych w ruchu.

Stosowanie preparatu Pegintron z innymi lekami

Należy poinformować lekarza lub farmaceutę o aktualnym lub niedawnym przyjmowaniu innych leków, w tym także leków dostępnych bez recepty.

3. JAK NALEŻY PRZYJMOWAĆ PREPARAT PEGINTRON


Pegintron jest przepisywany przez lekarza dla konkretnego pacjenta, w celu leczenia aktualnie występującej u niego choroby. Preparatu nie wolno odstępować innym osobom. Właściwą dawkę preparatu Pegintron ustala lekarz na podstawie masy ciała pacjenta. W razie potrzeby dawka może być zmieniona w trakcie trwania leczenia.

Leczenie skojarzone


Preparat Pegintron podawany z ribawiryną w kapsułkach stosuje się w dawce 1,5 mikrograma/kg raz w tygodniu.
Kapsułki ribawiryny stosuje się codziennie, rano i wieczorem. Liczba przyjmowanych kapsułek ribawiryny zależy od masy ciała.

  • Przy masie ciała poniżej 65 kg, należy przyjmować 2 kapsułki rano i 2 kapsułki wieczorem (łącznie 800 mg każdego dnia).
  • Przy masie ciała pomiędzy 65 i 85 kg, należy przyjmować 2 kapsułki rano i 3 kapsułki wieczorem (łącznie 1000 mg każdego dnia).
  • Przy masie ciała powyżej 85 kg, należy przyjmować 3 kapsułki rano i 3 kapsułki wieczorem (łącznie 1.200 mg każdego dnia)

Leczenie skojarzone kontynuowane jest przez co najmniej 6 miesięcy, a czasami przez jeden rok.

Wszyscy pacjenci


Jeżeli pacjent sam wstrzykuje sobie preparat Pegintron, to wcześniej powinien sprawdzić czy dawka leku podana na opakowaniu które otrzymał zgadza się z dawka zapisaną mu przez lekarza.
Jeżeli pacjent odnosi wrażenie, że działanie preparatu Pegintron w zapisanej dawce jest u niego zbyt silne lub zbyt słabe, powinien poinformować o tym lekarza lub farmaceutę. Pegintron przeznaczony jest do podawania podskórnego. Oznacza to, że preparat wstrzykuje się przy pomocy krótkiej igły do podskórnej tkanki tłuszczowej. Jeżeli pacjent ma sam wstrzykiwać sobie preparat to zostanie on wcześniej pouczony jak przygotować i wykonać wstrzyknięcie. Do niniejszej ulotki dołączono szczegółowe instrukcje na temat podskórnego podawania preparatu (patrz punkt pt. „Instrukcja jak samodzielnie wykonywać wstrzyknięcia preparatu Pegintron" zamieszczony na końcu ulotki).
Dawkę leku należy przygotować bezpośrednio przed jej zamierzonym podaniem i niezwłocznie ją wykorzystać. Przed wstrzyknięciem starannie sprawdzić wygląd roztworu. Roztworu nie należy wstrzykiwać w przypadku stwierdzenia zmiany jego zabarwienia. Po samodzielnym wykonaniu wstrzyknięcia niewykorzystany roztwór, który pozostał w fiolce, należy wyrzucić. Pegintron należy wstrzykiwać raz na tydzień, w tym samym dniu tygodnia. Ustalenie tej samej pory wstrzykiwania leku w danym dniu tygodnia sprzyja nie zapominaniu o przyjęciu kolejnej dawki preparatu. Pegintron należy stosować ściśle według zaleceń lekarza. Nie należy przekraczać zaleconej dawki. Podawanie preparatu powinno być kontynuowane tak długo jak zalecił lekarz.

Co należy zrobić w przypadku przyjęcia większej dawki preparatu Pegintron niż zalecona przez lekarza


W przypadku przyjęcia większej dawki preparatu niż zalecona przez lekarza należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub placówką służby zdrowia.

Co należy zrobić w przypadku pominięcia dawki preparatu Pegintron

Dawkę preparatu należy przyjąć niezwłocznie po przypomnieniu sobie o takiej potrzebie, a następnie kontynuować leczenie zgodnie z ustalonym schematem dawkowania. Nie należy przyjmować podwójnej dawki leku dla zrównoważenia dawki pominiętej. W razie potrzeby należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

4. MOŻLIWE DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE


Podobnie jak wszystkie leki, preparat Pegintron może powodować działania niepożądane. Chociaż nie wszystkie z wymienionych działań niepożądanych mogą wystąpić u każdego pacjenta, to jednak, gdy do nich dojdzie, konieczna może być konsultacja lekarska. Jeśli wystąpią którekolwiek z następujących działań niepożądanych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem: ból klatki piersiowej, zmiany rytmu serca, kłopoty z oddychaniem, splątanie, uczucie przygnębienia, myśli samobójcze uczucie zdrętwienie lub mrowienia; trudności w zasypianiu, myśleniu lub koncentracji; ciężkie bóle brzucha; gorączka lub dreszcze zaczynające się po kilku tygodniach leczenia, ból w dole pleców lub boku; problemy z widzeniem i słuchem; ciężkie krwawienia z nosa : lekarz może zalecić kontrolne badanie krwi dla sprawdzenia czy liczba białych krwinek (komórek zwalczających zakażenia) i płytek krwi (komórek odpowiedzialnych za krzepnięcie krwi) jest w granicach dopuszczalnej normy.
Do najczęstszych działań niepożądanych występujących w wyniku leczenia skojarzonego preparatu Pegintron i ribawiryny należą: podrażnienie i zaczerwienienie w miejscu wstrzyknięcia, bóle głowy, uczucie zmęczenia, wstrząsające dreszcze, gorączka, objawy grypopodobne, osłabienie, utrata masy ciała, nudności, utrata apetytu, biegunka lub luźne stolce, ból żołądka, wymioty, bóle mięśni, ból stawów i mięśni, uczucie przygnębienia, drażliwość, trudności w zasypianiu lub w utrzymaniu ciągłości snu, uczucie lęku lub nerwowość, trudności w skupieniu uwagi, chwiejność nastroju, wypadanie włosów, swędzenie, suchość skóry, ból gardła, kaszel, utrudnione oddychanie, zawroty głowy, zakażenia wirusowe, pokrzywka i suchość w ustach.
Do innych powszechnych działań niepożądanych jakie mogą wystąpić podczas leczenia skojarzonego należą: zwiększona potliwość, ból klatce piersiowej, ból wokół żeber po prawej stronie klatki piersiowej, uczucie drętwienia lub mrowienia, zmiany czynności tarczycy (mogące powodować uczucie zmęczenia lub rzadziej przypływu energii), zaparcia, rozstrój żołądka, szybka akcja serca, pobudzenie, nerwowość, trudne lub nieregularne okresy menstruacyjne, niedrożność lub wyciek z nosa, zmiany smaku, niewyraźne widzenie. Rzadziej występujące to: ból w miejscu wstrzyknięcia, nagłe zaczerwienienie twarzy, niskie lub wysokie ciśnienie krwi, suchość lub łzawienie oczu, zaczerwienie skóry lub choroby skóry, złe samopoczucie, uczucie omdlenia, splątanie, zwiększone lub zmniejszona wrażliwość na dotyk, wzmożone napięcie mięśni, utrata zainteresowania seksem, drżenie rąk, zawroty głowy ( uczucie wirowania), nagromadzenie gazów w jelitach, krwawienie z dziąseł lub owrzodzenia jamy ustnej, zaburzenia słuchu lub dzwonienie w uszach, pragnienie, agresywne zachowanie, senność, opryszczka wargowa, zakażenia grzybicze, podrażnienie gruczołu krokowego, zakażanie uszu lub układu oddechowego, zapalenie zatok, nieprawidłowa struktura włosów, nadwrażliwość na światło, migrenowe bóle głowy, ból lub zakażenia oczu, obrzmienie węzłów chłonnych.
Jeśli preparat Pegintron stosowany jest w monoterapii, niektóre z wymienionych działań niepożądanych występują rzadziej a niektóre nie występują w ogóle. W przypadku zaobserwowania działań niepożądanych nie wymienionych w ulotce, należy poinformować o nich lekarza lub farmaceutę.

5. SPOSÓB PRZECHOWYWANIA PREPARATU PEGINTRON


Preparat należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
Przechowywać w temperaturze 2 - 8°C (w lodówce).
Nie należy stosować preparatu po upływie terminu ważności podanego na opakowaniu.
Roztwór preparatu należy zużyć niezwłocznie po jego sporządzeniu lub w ciągu 24 godzin, jeżeli będzie on przechowywany w temperaturze 2 - 8°C (w lodówce).
Nie wolno stosować preparatu Pegintron jeżeli wystąpi zmiana zabarwienia proszku.

Data ostatniego zatwierdzenia ulotki : październik 2002
Dalsze informacje

W celu uzyskania dalszych informacji należy się skontaktować się z lokalnym przedstawicielem posiadacza Świadectwa Rejestracyjnego preparatu Pegintron :

Schering Plough Central East AG
Oddział w Warszawie
ul. Migdałowa 4
02-760 Warszawa
tel. (48-22) 645 12 54
fax. (48-22) 645 12 66

INSTRUKCJA JAK SAMODZIELNIE WYKONYWAĆ WSTRZYKNIĘCIA PREPARATU PEGINTRON


Podana poniżej instrukcja wyjaśnia jak samodzielnie można wstrzykiwać sobie preparat Pegintron. Należy uważnie przeczytać instrukcję i postępować zgodnie z nią „krok po kroku". Lekarz lub jego pomocniczy personel medyczny pouczy pacjenta jak powinien on wstrzykiwać sobie preparat Pegintron. Nie wolno podejmować prób wstrzykiwania sobie preparatu do czasu uzyskania pewności, że cała procedura i warunki wymagane do samodzielnego wstrzykiwania są znane i zrozumiałe.

Przygotowanie

Przed przystąpieniem do przygotowania roztworu i jego wstrzyknięciem należy przygotować:

  • fiolkę z preparatem Pegintron w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań,
  • ampułkę z rozpuszczalnikiem dla preparatu Pegintron (wodą do wstrzykiwań),
  • strzykawkę o pojemności 1 ml,
  • długą igłę (np. 0,8 x 40 mm [rozmiar 21; 1,5 cala]) potrzebną do dodania wody do wstrzykiwań do fiolki z preparatem Pegintron w postaci proszku,
  • krótką igłę (np. 0,3 x 13 mm [rozmiar 30; 0,5 cala]) potrzebną do podskórnego wstrzyknięcia preparatu,
  • gazik do dezynfekcji skóry.

Należy starannie umyć ręce.

Przygotowywanie roztworu do wstrzykiwań z preparatu Pegintron w postaci proszku.


Usunąć nasadkę ochronną z fiolki zawierającej preparat Pegintron. Przetrzeć gazikiem górną powierzchnię korka zakrywającego wylot fiolki. Gazik należy zachować gdyż będzie on potrzebny do oczyszczenia powierzchni skóry przed wykonaniem wstrzyknięcia dawki leku. Wyjąć strzykawkę z opakowania. Nie dotykać wylotu strzykawki. Długą igłę nasadzić na wylot strzykawki. Zdjąć z igły osłonę nie dotykając igły; tak przygotowaną strzykawkę z igłą trzymać w dłoni. Lekko puknąć w górną część ampułki z rozpuszczalnikiem aby cały zawarty w niej płyn spłynął na dno ampułki. Odłamać szyjkę ampułki z rozpuszczalnikiem. Wprowadzić igłę do ampułki z rozpuszczalnikiem i pobrać cały zawarty w niej rozpuszczalnik. Jeżeli cała objętość rozpuszczalnika zostanie połączona z całą zawartością fiolki zawierającej proszek uzyska się roztwór o właściwym stężeniu nadający się do pobrania właściwej dawki leku (tj. deklarowanej na etykiecie dawki zawartej w 0,5 ml). Podczas przygotowania do wstrzyknięcia roztworu preparatu Pegintron oraz odmierzania i wstrzykiwania należnej dawki, następuje utrata niewielkiej ilości leku. Każda fiolka zawiera jednak pewien nadmiar rozpuszczalnika i proszku co zapewnia uzyskanie deklarowanej na etykiecie dawki zawartej w 0,5 ml gotowego do wstrzyknięć roztworu preparatu Pegintron.

Aby przygotować roztwór preparatu Pegintron należy wbić igłę przez gumowy korek zamykający od góry fiolkę i delikatnie wprowadzić igłę do wewnątrz fiolki (do przestrzeni między jej ścianami), nie dotykając jednocześnie rękoma oczyszczonej powierzchni korka. Powoli wstrzyknąć do fiolki rozpuszczalnik, kierując strumień cieczy na ścianę fiolki, tak by uniknąć powstania pęcherzyków powietrza w roztworze. Nie należy kierować strumienia rozpuszczalnika bezpośrednio na biały proszek znajdujący się na dnie fiolki. Aby rozpuścić białą zawartość fiolki należy zawirować fiolką z tkwiącą w niej igłą ze strzykawką, wykonując łagodny ruch obrotowy, do czasu aż zawartość ulegnie całkowitemu rozpuszczeniu. Nie wstrząsać. Jeżeli w roztworze powstaną pęcherzyki powietrza, należy przed pobraniem dawki leku z fiolki odczekać aż roztwór się wyklaruje, a wszystkie pęcherzyki przemieszczą się do góry i zanikną. Roztwór należy zużyć niezwłocznie po przygotowaniu.

Odmierzanie dawki preparatu Pegintron w postaci roztworu do wstrzykiwań uzyskanego po rozpuszczeniu proszku


Fiolkę ze strzykawką i igłą obrócić w jednej ręce wylotem do dołu. Należy uważać by koniec igły znajdował się w roztworze preparatu Pegintron. Drugą, wolną ręką, pociągnąć powoli tłok strzykawki i pobrać roztwór leku w objętości nieco większej niż dawka zalecona przez lekarza.
Trzymając strzykawkę z igłą wbitą w korek fiolki, odłączyć strzykawkę od długiej igły pozostawionej w korku, nie dotykając przy tym wylotu strzykawki. Na wylot strzykawki delikatnie nałożyć krótką igłę. Zdjąć osłonę z igły połączonej ze strzykawką i sprawdzić czy wewnątrz strzykawki nie ma pęcherzyków powietrza. W razie zauważenia pęcherzyków powietrza odciągnąć tłok lekko do tyłu i trzymając strzykawkę z igłą zwróconą ku górze delikatnie uderzyć w strzykawkę i odczekać aż zanikną pęcherzyki powietrza. Powoli naciskając tłok strzykawki dokładnie odmierzyć właściwą dawkę leku. Nałożyć osłonę na igłę i strzykawkę z igłą położyć na płaskiej powierzchni. Należy pamiętać, że roztwór przed wstrzyknięciem powinien mieć temperaturę pokojową, do 25°C. Jeżeli roztwór jest zimny należy ogrzać strzykawkę w dłoniach. Roztwór preparatu należy przed podaniem skontrolować wzrokowo; nie należy go stosować jeżeli występują zmiany zabarwienia lub cząstki stałe. Tak przygotowana i sprawdzona dawka preparatu jest gotowa do wstrzyknięcia.

Wstrzykiwanie roztworu


Wybrać miejsce wstrzyknięcia. Najlepsze do wstrzykiwania preparatu są miejsca w których między skórą a mięśniami występuje warstwa tłuszczu, są to: udo, zewnętrzna powierzchnia górnej części ramienia (przy wstrzykiwaniu leku w ten rejon konieczna może być pomoc drugiej osoby), brzuch (za wyjątkiem pępka i linii pasa). Szczególnie szczupli pacjenci powinni wstrzykiwać sobie preparat tylko w udo lub zewnętrzną powierzchnię ramienia.

Za każdym razem należy zmieniać miejsce wstrzyknięcia.

Oczyścić i zdezynfekować miejsce w które ma być wstrzyknięty preparat. Poczekać do wyschnięcia powierzchni skóry. Zdjąć osłonę igły. Jedną ręką ująć fałd luźnej skóry. W drugą rękę wziąć strzykawkę z igłą w sposób przypominający trzymanie ołówka. Wbić igłę w fałd skóry pod kątem około 45°. Gdy igła zostanie wprowadzona pod skórę puścić rękę trzymającą fałd skórny i przytrzymać nią cylinder strzykawki. Jedną ręką bardzo delikatnie pociągnąć tłok strzykawki. Jeżeli w strzykawce pojawi się krew oznacza to, że igła została wbita w naczynie krwionośne; nie należy w takim przypadku wstrzykiwać leku, tylko wyciągnąć igłę i powtórzyć jeszcze raz procedurę wkłucia. Roztwór leku wstrzyknąć delikatnie wciskając tłok do końca strzykawki. Prostym ruchem wyciągnąć igłę ze skóry. W miarę potrzeby na kilka sekund przycisnąć miejsce wstrzyknięcia małym opatrunkiem tub jałowym gazikiem. Nie rozcierać miejsca wstrzyknięcia. Jeżeli występuje krwawienie na miejsce wstrzyknięcia przykleić opatrunek samoprzylepny. Fiolka, ampułka i materiały wykorzystywane do wstrzyknięcia są przeznaczone do jednorazowego użytku i powinny być zniszczone. Dla zachowania bezpieczeństwa strzykawkę i igły należy wyrzucać w zamkniętym pojemniku.



Powyższe informacje pochodzą z ulotki dla pacjenta, z opakowania leku "Pegintron 120 mikrogramów" (Peginterferonum alfa-2b) 0,5 ml, wyprodukowanego przez firmę Schering Plough i są wierne z oryginałem. W każdym przypadku przy zmianie sposobu, formy, dawek leku należy się skonsultować z lekarzem prowadzącym. W każdym przypadku, gdy zauważysz, że lek podawany jest niezgodnie z zaleceniem producenta, w złej dawce, formie lub miejscu skontaktuj się z lekarzem prowadzącym lub zgłoś taką nieprawidłowość nam (Stowarzyszenie Prometeusze) albo producentowi leku (Schering Plough).

Poniżej krótkie zalecenia, propozycje wypracowane przez nasze Stowarzyszenie dla pacjentów przyjmujących pegylowany interferon. Zamieszczamy je tylko jako nasz pogląd, propozycję w celach informacyjnych. Przy zastosowaniu tychże rad należy najpierw skonsultować się ze swoim lekarzem prowadzącym i uzyskać jego zgodę.




PROMETEUSZE RADZĄ


Lek powinno się przetrzymywać w lodówce (zgodnie z zaleceniami producenta w temp. 2-8 stopni Celsjusza) - TAKŻE podczas transportu leków - w tym przypadku np. lodówka turystyczna, ewentualnie duży stalowy termos (termos ze szklanym środkiem może ulec stłuczeniu) z miękką wyściółką. Podobne zalecenia odnoszą się do ewentualnej wysyłki interferonu pocztą, przesyłką kurierską. Należy zwrócić szczególną uwagę na formę transportu interferonu samochodem podczas lata (upały).

Najlepszym miejscem do wykonania zastrzyku wydają się być według naszego doświadczenia UDA. Podawanie leku domięśniowo, np. w wyniku użycia nieodpowiedniej długości igły jest BŁĘDEM. Zauważamy, że lek podany w brzuch, a także ramię stwarza więcej skutków ubocznych, prawdopodobnie w wyniku jego szybszego się uwalniania. Proponujemy więc podawanie leku TYLKO podskórnie w oba UDA na zmianę, w ramię dopiero w sytuacjach, gdy na udach wyrobią się jakiekolwiek zmiany uczuleniowe, a w brzuch tylko w ostateczności, gdy nie pozostaje inne wyjście, brak jest innego miejsca do iniekcji.




Proponowany sposób optymalnie najlepszego podania leku obrazuje obrazek poniżej. Kolana skierowane ku górze, zgięte pod kątem 45 stopni, lek podawany pod fałd skórny, który trzymamy w dwóch palcach. Igła wbijana jest pionowo od góry, dzięki czemu igła wchodzi pod skórę włąsnie pod właściwym kątem. Wszystkie inne formy podawania leku zalecane przez lekarzy są zapewne także poprawne, a podany sposób ma na celu głównie praktyczną pomoc osobom przyjmującym interferon i ułatwienie im samodzielnego wykonywania zastrzyków podskórnych.






Dla leków w postaci "do przygotowania", czyli składających się z ampułki z lekiem i z rozpuszczalnika należy zaopatrzyć się w zestaw tak zwany "insulinowy do iniekcji", czyli w strzykawkę wraz z cienką, krótką igłą (np. nr "3" - "4"), a także dodatkowo w dłuższą i grubszą igłę do przygotowania roztworu (np. nr "7" - "8"). Przykładowy tego typu prosty zestaw pokazany jest na zdjęciu poniżej.






Stowarzyszenie Prometeusze nie ponosi żadnej odpowiedzialności w przypadku zastosowania się do naszych rad bez konsultacji ich z lekarzem prowadzącym i bez jego wyraźnej zgody.

Autor publikacji ulotki w wersji elektronicznej oraz dopisku :
Jarosław (Jarko) Chojnacki - Prezes Prometeuszy
Autor fotografii : Anita Foremna




Powrót »



Nieinwazyjne Badanie Wątroby
fibroscan
»
Ważne!
::Nowe Leki przy HCV
::Artykuły medyczne
::Artykuły prasowe
::Szpitale i poradnie
::ZIOŁOLECZNICTWO
::SKLEPIK ZIOŁOWY
::Felietony Prometeuszy
::Słownik medyczny
::Linki medyczne i inne
::Top lista i liczniki
::ATLAS ZIÓŁ
»
Prometeusze
Kontakt ze Stowarzyszeniem
tel. kom.: 602 172 907
lub tel. stacjonarny:
75 610 31 81
::Pomoc psychologiczna
::Kilka ważnych pism
»
FAQ przeczytaj koniecznie
:: Czy prawidłowy poziom transaminaz (Alat i Aspat) wyklucza obecność zakażenia HCV?
:: Czy można zakazić się poprzez kontakty seksualne?
:: Jakie jest ryzyko przeniesienia (transmisji) HCV z zarażonej matki na dziecko?
:: Jakie są objawy zakażenia wirusem HCV i choroby, jaką ten wirus wywołuje?
:: Czy Hepatitis C można wyleczyć?
:: Jakie leki obecnie są stosowane w leczeniu HCV?
:: Czy zakażeni HCV powinni się szczepić przeciwko HBV (wzw typu B)?
:: Czy można się zakazić od domownika, który jest HCV+?
:: Jak zostać członkiem Stowarzyszenia PROMETEUSZE
»
Nasze Akcje
:: HCV za Kratkami
»
Nasi Partnerzy:

diagnostyka

synevo
»
Podziękowania
:: Członkom Honorowym
:: Firmom:
AbbVie
za grant i pomoc w modernizacji Serwisu Prometeuszy w 2016 roku

Synevo
Sanofi - Aventis
Gilead

:: Polskiej Grupie Ekspertów HCV
:: Wszystkim lekarzom, którzy wspierają nasze działania
:: Władysławowi Rysiowi i Zbigniewowi Barteczka za wiersze. Brunowi za "koraki" i aukcje charytatywne.
:: Maciejowi, Monice oraz Ewelinie i wszystkim psychologom za pomoc chorym
:: Naszym webmasterom i administratorom:
Arturowi i Włodkowi,
oraz Piotrowi, Tygrysowi, Ktosi i Andzi
:: Wszystkim za wpisy do księgi gości
:: Wszystkim, którzy wspierają naszą akcję
:: Aptece "Królewskiej" z Wałbrzycha

apteka krolewska
»
Leki z Indii
Leki na HCV z Indii, generyki indyjskie, leki z indii hcv
»
Wspieramy
3 kafki - hostele
akcja Pajacyk
wielka orkiestra świątecznej pomocy

Nasze konto: ING Bank Śląski o/Wałbrzych 61 1050 1908 1000 0022 7301 0526


intermedis - fibroscan


hcv


Hepatic Medical


reklama, tworzenie stron, hosting, wałbrzych, wizytówki, poligrafia

hcv

Copyright © 2001-2017    Prometeusze    All rights Reserved.

hcv
wzw   hcv