Czat codziennie 21:00 | Poczta | Lista dyskusyjna | Poezja | Galeria Medialna | SKLEPIK | PORTAL o HBV | ZIOŁOLECZNICTWO
hcv
wzw

:: Choroba   :: Diagnostyka   :: Leczenie   :: Kontakt   :: O Stowarzyszeniu   :: Strona główna  


WZW typu C podstawą jest biopsja


"Mam 62 lata. W lutym w szpitalu stwierdzono u mnie WZW typu C. Odmówiono mi leczenia, ponieważ nie zgodziłem się na biopsję wątroby. Czy jest ona konieczna, aby podjąć stosowną kurację?"

Ryszard


To fragment jednego listu Jaki przyszedł na adres redakcji. W podobnej sprawie przychodzi wiele zapytań, na tyle sporo, aby odpowiedzieć Państwu w formie artykułu. Czym jest biopsja? Czym hepatitis C? Jak bardzo jest on groźny?

O co pytać lekarza?...

Hepatitis - krok pierwszy
Hepatitis to łacińska nazwa stanu zapalnego wątroby. Jak każdy taki stan, tak i ten powinien zostać poddany leczeniu, ponieważ w przeciwnym razie może doprowadzić do trwałych schorzeń i uszkodzeń wątroby. Najczęściej wywoływany bywa przez flaviwirusy, jednakże mogą się pojawić też takie przyczyny, jak: alkohol, narkotyki, leki, zatrucie pokarmowe, przetoczenie niezgodnej grupy krwi i powikłania po niektórych (rzadkich) chorobach.

Hepatitis viralis - krok drugi
Hepatitis viralis oznacza wirusowe zapalenie wątroby. Charakteryzuje się ono rozlaną lub ogniskową martwicą komórek miąższu wątroby, obejmującą całe gronka wątrobowe. Za wirusowe zapalenie wątroby odpowiedzialnych jest przynajmniej 6 odrębnych flaviwirusów oznaczonych literami A, B, C, D, E, G. Najczęstsze są zapalenia wywoływane przez wirusy A i B, następnie przez wirusa C, natomiast wirusy D i E spotyka się rzadko. WZW (wirusowe zapalenie wątroby) stanowi jeden z najważniejszych problemów zdrowotnych w skali świata - corocznie umiera z tego powodu od l do 2 min ludzi, co daje szóstą pozycję w tabeli zgonów spowodowanych chorobami zakaźnymi.

Hepatitis C virus - krok trzeci
Zarazki wywołujące WZW dawniej dzielono tylko na wirusy A i B oraz non-A i non-B. W 1988 r. udało się wyodrębnić wirusa odpowiadającego za hepatitis nie-A i nie-B i nadano mu miano hepatitis C virus (HCV). Trzy lata później po raz pierwszy wyizolowano i zidentyfikowano wirusa C; od tego momentu datuje się także rozpoczęcie kontrolowania krwi pod względem zawartości HCV.

Wirus C jest najbardziej niebezpieczny dla wątroby - działa z ukrycia, nie są odczuwalne prawie żadne dolegliwości (w 75% przebiega bezobjawowo), a w większości przypadków (blisko 80%) doprowadza do przewlekłego zapalenia wątroby typu C. Może też leżeć u podstaw takich chorób jak marskość lub pierwotny rak wątroby, choroby reumatoidalne, encefalo-patia, choroby skóry (rumień dłoniowy, banknotowa skóra, naczyniowe pajączki) i in. HCV rzadko przybiera formę ostrą, objawiającą się żółtaczką. W większości przypadków, przez wiele lat (nawet do 20) sygnalizowany jest tylko ogólnym zmęczeniem i osłabieniem, bólem mięśni, stawów i głowy, brakiem apetytu, nietolerancjątłustych pokarmów i alkoholu, mdłościami - objawami przypisywanymi innym schorzeniom i powodującymi nierzadko postawienie złej diagnozy. Dlatego też zakażenie HCV wykrywa się często przypadkowo u skądinąd zdrowych osób. Bardzo często wskazówką do dalszych analiz jest stwierdzenie podwyższonej aktywności aminotransferaz.

Kto jest narażony - drogi transmisji
Co prawda, wciąż trwają badania nad poszczególnymi drogami przenikania wirusa, jednakże wiadomo, że zakażenie HCV jest przenoszone w związku z ekspozycją na krew i produkty krwiopochodne. Zatem szczególnie narażeni są pacjenci wielokrotnie hospitalizowani i poddawani częstym zabiegom. Niebezpieczeństwo zakażenia pojawia się w momencie transfuzji krwi, transplantacji organów, podawania preparatów krwiopochodnych przy hemofilii (osocze, płytki). Także każda nie wysterylizowana igła infekcyjna niesie ze sobą ryzyko zarażenia (stąd znane są przypadki WZW u narkomanów lub u lekarzy przypadkowo ukłutych igłą użytą przez pacjenta dotkniętego HCV). Czynnikiem ryzyka bywają też zabiegi stomatologiczne i kosmetyczne. Nie wyklucza się także zachorowań na skutek kontaktów seksualnych, ponieważ wirus może okresowo przenikać do nasienia, wydzieliny pochwowej i śliny. Także przebiegający z komplikacjami poród może spowodować transmisję wirusa z krwi zarażonej matki do krwiobiegu zdrowego dziecka.

Jak badać?
Najważniejszym testem wykrywającym zakażenie HCV jest stwierdzenie w surowicy (—> tzw. metoda Elisa), wątrobie lub mononuklearach krwi obwodowej materiału genetycznego wirusa C. Z reguły badania przeprowadza się z próbki krwi pobranej od pacjenta, jednakże coraz częściej - w przypadku pozytywnych wyników na obecność HCV na podstawie badania morfologicznego, niejako na potwierdzenie tego wyniku - przeprowadza się biopsję wątroby. Istnieje też inny uzasadniony powód skierowania pacjenta na ten zabieg. Jak powiedziano, HCV może nie dawać o sobie znać przez wiele lat, czyniąc niezauważalnie spustoszenie w tym największym z ludzkich organów. W momencie stwierdzenia WZW typu C zachodzi podejrzenie współistnienia z nim innych schorzeń wywołanych przez HCV, do których potwierdzenia służy właśnie biopsja, będąca nieocenionym wręcz elementem diagnostycznym. W związku z tym pacjent kierowany przez lekarza na zabieg powinien mu zaufać - skoro istnieje przypuszczenie, że zapalenie wątroby mogło wywołać dodatkową chorobę, należy to sprawdzić. Sprawdzić, aby podjąć skuteczną terapię. Skoro sprawdzić można biopsją -powinno uczynić się to niezwłocznie. Przy WZW typu C nie ma niestety zbyt wiele czasu na zastanowienie.

Co to biopsja? Dlaczego biopsja?
Biopsją określamy pobranie wycinka wątroby poprzez nakłucie specjalną igłą biopsyjną powłok ciała pacjenta. Biopsja może być niecelowana (inne określenie: aspiracyjna, „ślepa"), podczas której lekarz wkłuwa igłę na wysokości IX lub X międzyżebrza i wybiórczo pobiera materiał (bioptat), lub celowana - przy towarzyszącym badaniu ultrasonograficznym, tomokomputerowym lub laparoskopowym. Podczas tych badań obserwowana jest zmiana chorobowa wątroby i bezpośrednio z niej pobiera się materiał tkankowy. Następnie próbka poddana jest badaniu histopatologicznemu, które ocenia jej budowę mikroskopową i różnicuje stany chorobowe. Jest to niezwykle istotne dla przyszłego rokowania. Inne badania (w tym także badanie krwi) przeważnie nie wystarczają do postawienia właściwej diagnozy.

Tylko badanie histopatologiczne może „wykryć" takie choroby, jak: podostre, ostre lub przewlekłe zapalenie wątroby, marskość wątroby, rak wątroby, stłuszczenie wątroby, hemosyderoza, czynnościowa hiperbilirubinemia i in. Zatem wskazaniem do przeprowadzenia biopsji jest:

  • każde powiększenie wątroby i śledziony o niejasnej etiologii;
  • każde podejrzenie ostrego wirusowego zapalenia wątroby;
  • każde podejrzenie (wraz z określeniem) przewlekłych i aktywnych zmian w wątrobie (w tym procesu nowotworowego);
  • czynnościowe hiperbilirubinemie i toksyczne uszkodzenie wątroby;
  • diagnostyka i ocena stopnia zaawansowania alkoholowej choroby wątroby;
  • stan po przeszczepie wątroby;
  • kontrola u osób z aktywnym procesem zapalnym wątroby.


Dlaczego podstawą jest biopsja?
Po pierwsze - potwierdza diagnozę i pozwala wykluczyć inne schorzenia (gruczołaki, infekcje, schorzenia dróg żółciowych). Biopsja, USG i tomografia komputerowa potrafią precyzyjnie określić rozmiary uszkodzeń wątroby; mogą też wykluczyć raka wątroby. Po drugie - pozwala ustalić stopień zaawansowania i określić aktywności wirusowego zapalenia wątroby typu C. Biopsje mogą być wykonywane kilkakrotnie w ciągu wielu lat w celu śledzenia postępów choroby (nie częściej jednak niż co 3-5 lat).

Nie taka biopsja straszna
W trakcie pobierania materiału do badania histopatologicznego pacjent leży na plecach. Lekarz najpierw ustala położenie wątroby, opukując palcami w okolicy prawego łuku żebrowego tzw. stłumienie bezwzględne wątroby. Okolicę planowanego punktu iniekcji dezynfekuje, a następnie poprzez nakłucie - miejscowo znieczula skórę, tkankę podskórną i warstwę mięśni. Po ok. 10 minutach lekarz nacina skalpelem skórę oraz tkankę podskórną i wprowadza w miejscu nacięcia, w miąższ wątroby specjalną igłę biopsyjną. W tym momencie, trwającym ułamek sekundy, pacjent wstrzymuje oddech. Po zabiegu założony zostaje jałowy opatrunek uciskowy, a pacjent powinien leżeć na prawym boku do 3 godzin po wykonaniu zabiegu. Wskazane jest podłożenie wałka w okolicy wykonanej biopsji. Następnie przez dobę powinno leżeć się na wznak. Po kilku godzinach można zjeść kleik, a na następny dzień - powrócić do normalnych posiłków. Naturalną reakcją organizmu na badanie jest ból w prawym górnym podżebrzu; mogą także pojawić się opóźnione krwawienia, będące sygnałem do wezwania lekarza.

Jeśli chodzi o biopsję laparoskopową celowaną, wykonuje się jaw znieczuleniu ogólnym. Najpierw (po uprzedniej dokładnej dezynfekcji) wprowadza się igłę odmową i wpompowuje powietrze, aby „rozepchać" narządy tak, by były widoczne. Następnie lekarz nacina skalpelem powłoki, wkłuwa troakar (ostro zakończona rurka) i wprowadza do niego laparoskop, którym „ogląda" narząd. Kiedy widzi zmianę - pobiera z niej materiał do badania histopatologicznego. Badanie kończy się zaszyciem powłok.

Czy zawsze bezpieczna?
Skłamalibyśmy, pisząc, że biopsji nie towarzyszą nigdy powikłania. Jednakże przy odpowiedniej kwalifikacji pacjenta i prawidłowo wykonanym zabiegu zdarzają się rzadko (ok. 2%). Niemniej jednak - zdarzają. Należą do nich: krwotok wewnętrzny, podrażnienie lub żółciowe zapalenie otrzewnej, przebicie płata wątroby, zapaść krążeniowa, krwiak lub odma śródpiersia, podrażnienie okostnej żeber lub nerwów międzyżebrowych. Powikłań można uniknąć, odpowiednio kwalifikując pacjenta do zabiegu. Dlatego też przeprowadza się wcześniej liczne badania, których wyniki pozwalają albo uniemożliwiają wykonanie biopsji.

Do badań tych należą:
badanie układu krzepnięcia krwi, morfologia wraz z ustaleniem grupy krwi, próby wątrobowe (określenie stężenia bilirubiny i żelaza, aktywności transaminaz, fosfatazy alkalicznej) oraz badanie ultrasonograficzne wątroby. Przed badaniem pacjent powinien zgłosić lekarzowi (jeśli występują) smoliste stolce lub fusowate wymioty, podwyższoną temperaturę ciała oraz wszelkie nagłe dolegliwości występujące w trakcie badania. Przy badaniu laparoskopowym uwzględnić dodatkowo należy: przebycie zawału serca w ciągu ostatnich 4 miesięcy lub nasilenie dolegliwości wieńcowych w ostatnim czasie, duszność spoczynkową lub po niewielkich wysiłkach, nadciśnienie tętnicze, ciążę, menstruację, przebyte operacje na jamie brzusznej, odwrotne ułożenie trzewi, stwierdzenie przepukliny rozworu przełykowego, skłonność do krwawień (skaza krwotoczna), jaskrę, uczulenie na leki.

Ryzyko warte świeczki
W listach, jakie otrzymujemy, czytamy o obawach, wielu Czytelników boi się samego badania, możliwych powikłań. Wielokrotnie Państwo oczekują jednoznacznej odpowiedzi - wyrazić zgodę na badanie czy nie. Taką decyzję może podjąć tylko pacjent - w porozumieniu ze swoim lekarzem. Jeśli badania poprzedzające nie dają przeciwwskazań, a sama biopsja może przynieść odpowiedzi na nurtujące pytania - chyba jednak warto zaryzykować. Biopsja nie tylko umożliwi dokładną diagnozę, ale jest też punktem wyjścia do ustalenia terapii. Wszak nie można skutecznie leczyć, nie znając przyczyny...

Wszystkim zainteresowanym gorąco polecamy książkę drą Gregory'ego T. Eversona i Weinberga pt. „Jak żyć z wirusowym zapaleniem wątroby typu C", gdzie znaleźć można informacje na temat leków i metod terapii, pierwotnego raka wątroby, współzakażeń WZW typu C, przyczyn zagrożenia oraz sposobów zapobiegania zakażeniu. Doskonałym źródłem informacji jest także internetowa strona www.hcv.pl***, na której znajdą Państwo adresy klinik i poradni hepatologicznych i do której odwiedzenia serdecznie zachęcam.

Agnieszka Rusinek
Twoja Zdrowa Medycyna 2/03 Luty (2003 rok) Nr 47

***Baza adresowa klinik, poradni i szpitali, rozbudowana i zaktualizowana znajduje się na naszym serwisie - TUTAJ. Baza adresowa na stronie www.hcv.pl jest również mojego autorstwa. Dopisek i opracowanie internetowe : Jarosław Chojnacki (Jarko)



Powrót »



Nieinwazyjne Badanie Wątroby
fibroscan
»
Ważne!
::Nowe Leki przy HCV
::Artykuły medyczne
::Artykuły prasowe
::Szpitale i poradnie
::ZIOŁOLECZNICTWO
::SKLEPIK ZIOŁOWY
::Felietony Prometeuszy
::Słownik medyczny
::Linki medyczne i inne
::Top lista i liczniki
::ATLAS ZIÓŁ
»
Prometeusze
Kontakt ze Stowarzyszeniem
tel. kom.: 602 172 907
lub tel. stacjonarny:
75 612 00 99 (nowy)
::Pomoc psychologiczna
::Kilka ważnych pism
»
FAQ przeczytaj koniecznie
:: Czy prawidłowy poziom transaminaz (Alat i Aspat) wyklucza obecność zakażenia HCV?
:: Czy można zakazić się poprzez kontakty seksualne?
:: Jakie jest ryzyko przeniesienia (transmisji) HCV z zarażonej matki na dziecko?
:: Jakie są objawy zakażenia wirusem HCV i choroby, jaką ten wirus wywołuje?
:: Czy Hepatitis C można wyleczyć?
:: Jakie leki obecnie są stosowane w leczeniu HCV?
:: Czy zakażeni HCV powinni się szczepić przeciwko HBV (wzw typu B)?
:: Czy można się zakazić od domownika, który jest HCV+?
:: Jak zostać członkiem Stowarzyszenia PROMETEUSZE
»
Nasze Akcje
:: HCV za Kratkami
»
Nasi Partnerzy:

diagnostyka

synevo

Herbapol Poznan
»
Podziękowania
:: Członkom Honorowym
:: Firmom:
AbbVie
za grant i pomoc w modernizacji Serwisu Prometeuszy w 2016 roku

Synevo
Sanofi - Aventis
Poznańskie Zakłady Zielarskie Herbapol S.A
Gilead

:: Polskiej Grupie Ekspertów HCV
:: Wszystkim lekarzom, którzy wspierają nasze działania
:: Władysławowi Rysiowi i Zbigniewowi Barteczka za wiersze. Brunowi za "koraki" i aukcje charytatywne.
:: Maciejowi, Monice oraz Ewelinie i wszystkim psychologom za pomoc chorym
:: Naszym webmasterom i administratorom:
Arturowi i Włodkowi,
oraz Piotrowi, Tygrysowi, Ktosi i Andzi
:: Wszystkim za wpisy do księgi gości
:: Wszystkim, którzy wspierają naszą akcję
:: Aptece "Królewskiej" z Wałbrzycha

apteka krolewska
»
Leki z Indii
Leki na HCV z Indii, generyki indyjskie, leki z indii hcv
»
Wspieramy
3 kafki - hostele
akcja Pajacyk
wielka orkiestra świątecznej pomocy

Nasze konto: ING Bank Śląski o/Wałbrzych 61 1050 1908 1000 0022 7301 0526


intermedis - fibroscan


hcv


Hepatic Medical


reklama, tworzenie stron, hosting, wałbrzych, wizytówki, poligrafia

hcv

Copyright © 2001-2017    Prometeusze    All rights Reserved.

hcv
wzw   hcv